Pre-Protetik Cerrahi
Genel Bilgilendirme
Ağız, diş ve çevre dokuların protez yapımına uygun hale getirilmesi amacıyla yapılan cerrahi işlemler preprotetik cerrahi olarak adlandırılır.
Bu işlemler, hareketli protezlerin (tam veya parsiyel protezlerin) daha iyi oturması, dayanıklılığı ve konforu için uygulanır.
Protezler doğrudan çene kemiği ve dişetinden destek alır.
Bu nedenle çene kemiğinin şekli, yüksekliği ve düzgünlüğü protezin uyumu açısından büyük önem taşır.
Diş çekimi sonrası bölgede kemik yüzeyi pürüzlü veya düzensiz hale gelebilir.
Bu durum protez uyumunu zorlaştırabileceği için, gerekirse kemik yüzeyi düzeltilir veya fazla doku çıkarılır.
Neden Gerekebilir?
Bazı hastalarda, protez uygulamasından önce küçük cerrahi düzeltmelere ihtiyaç duyulur.
Amaç; protezin rahat, dayanıklı ve estetik bir şekilde kullanılmasını sağlamaktır.
Protez öncesi cerrahi işlemler genellikle şu durumlarda yapılır:
-
Diş çekimi sonrası keskin veya düzensiz kemik yüzeyleri oluştuysa
-
Ağız içinde fazla kemik çıkıntıları (tüber, torus vb.) varsa
-
Yumuşak doku fazlalığı (hiperplazi) protezin oturmasına engel oluyorsa
-
Gömülü dişler protez planlamasında sorun yaratıyorsa
Uygulanabilecek İşlemler
Ağız, protez yapımına hazırlanırken aşağıdaki işlemlerden biri veya birkaçı uygulanabilir:
-
Kemik düzleştirme ve yeniden şekillendirme (alveoloplasti)
-
Çekim bölgesindeki kemik yüzeyleri pürüzsüz hale getirilir.
-
-
Fazla kemik dokusunun alınması (ekzostoz eksizyonu)
-
Aşırı kemik çıkıntıları, protezin uyumunu artırmak için kaldırılır.
-
-
Kret (kemik sırtı) azaltılması veya düzenlenmesi
-
Protezin dengeli oturması için kemik yüksekliği yeniden şekillendirilir.
-
-
Fazla dişeti dokusunun alınması (fibrotik doku eksizyonu)
-
Ağız içindeki yumuşak doku fazlalıkları giderilir.
-
-
Gömülü dişlerin açığa çıkarılması
-
Protezin yerleşeceği bölgede kalan gömülü dişler cerrahi olarak açığa çıkarılır veya çekilir.
-
Tedavi Planlaması
Bu işlemler genellikle lokal anestezi altında, ağrısız şekilde yapılır.
Amaç, protez yapılmadan önce çene ve dişetinin doğal ve dengeli bir form kazanmasıdır.
İyileşme süresi hastaya ve yapılan işlemin kapsamına göre değişmekle birlikte genellikle birkaç haftadır.